فشار خون:

فشار خون اورژانسي يا( emergency hypertension) وضعيتي از افزايش فشار خون (فشار سيستولي بالاتر از ١٨٠ يا دياستولي بالاتر از ١٢٠ ميلي متر جيوه) است كه همراه با آسيب و نارسايي حاد يك يا چند ارگان مي باشد. كاهش سريع و محتاطانه فشار خون در اين شرايط ضروري بوده و موجب كاهش مرگ و مير مي شود. وليكن بايستي توجه داشت كه افت بيش از حد فشار خون در اين بيماران مي تواند موجب بروز حوادث ايسكميك گردد.



نکته مهم:



بطور معمول براي اغلب موارد فشارخون اورژانسي توصيه مي شود تا ميزان فشار متوسط شرياني (MAP) در يك ساعت اول به ميزان ٢٠-١٠ درصد كاهش يابد.



طي ٢٣ ساعت بعدي بهتر است فشارخون به ميزاني كاهش يابد كه در مجموع، فشارخون به ميزان ٢٥ درصد نسبت به پايه كم شده باشد.



نکته مهم در دارو درمانی:



داروهاي متفاوتي براي كاهش فشار خون در اين شرايط مورد استفاده هستند كه بصورت خوراكي يا تزريقي مورد استفاده قرار ميگيرند.


استفاده از داروهاي تزريقي موجب كاهش فشار خون در عرض چند دقيقه تا چند ساعت شده در حاليكه استفاده از داروهاي خوراکی فشار خون را با سرعت آهسته تري و در عرض چند ساعت تا چند روز كاهش مي دهد.

 



داروهای تزريقی اوورژانسی در کنترل فشارخون:




آمپول نيتروپروسايد



آمپول نيتروگليسيرين



آمپول لابتالول



آمپول هيدرالازين ( در بيماران باردار نيز انتخابي است)


آمپول اسمولول



درمان فشارخون اورژانسي بدون علامت:



در این بیماران كاهش آهسته تر فشار خون با داروهاي خوراكي زير توصيه مي شود:

 



قرص فوروزمايد (به شرط عدم وجود هايپوولمي)



قرص كلونيدين (كه بهتر است طولاني مدت تجويز نشود)


قرص كاپتوپريل (به شرط عدم وجود overload d




نکته مهم:


استفاده از نيفديپين زيرزباني ( ادالات ) به دليل امكان بروز افت شديد و غير قابل كنترل فشار خون در اين شرايط ممنوع بوده و توصيه به تجويز نمي شود.



دیدگاه ها (4)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 + 8 =