هپاتیت التهاب سلول های کبدی است. هپاتیت بیشتر در اثر عفونت ویروسی رخ می دهد که می تواند یک بیماری حاد یا مزمن باشد. هپاتیت ممکن است در اثر تماس با داروها یا توکسین ها نیز رخ دهد.



انواع هپاتیت:

هپاتیت A از طریق دهانی منتقل می شود، اغلب بخاطر آلودگی آب یا بهداشت ضعیف و در زمان مسافرت رخ می دهد، در مکان های مراقبت روزانه و خانه های سالمندان نیز شایع است. می توان از این هپاتیت با استفاده از واکسن پیشگیری کرد.



هپاتیت B از طریق جلدی منتقل می شود و اغلب حاصل تماس جنسی، مصرف تزریقی مواد، مادر به نوزاد یا احتمال انتقال خون است. می توان از این هپاتیت نیز با واکسن پیشگیری کرد.


هپاتیت C از طریق جلدی منتقل می شود، اغلب بخاطر مصرف مواد و کمتر بخاطر تماس جنسی سرایت می کند. در حال حاضر واکسنی ندارد.



هپاتیت D نیز از راه پوست منتقل می شود و برای انتقال سلول به سلول به هپاتیت B نیاز است. برای هپاتیت D در حال حاضر واکسن وجود ندارد.


هپاتیت E از طریق دهان منتقل شده و حاصل آب آلوده است. اختلال مزمنی به نام هپاتیت E و همچنین واکسن هپاتیت E وجود ندارد.



هپاتیت G از طریق پوست منتقل می شود و با عفونت مزمن مرتبط است اما بیماری کبدی مهمی نیست. تماس با داروها (حتی دوزهای درمانی)، مواد یا سموم می تواند موجب هپاتیت شود. معمولا بروز بیماری در طی چند روز مصرف رخ می دهد و ممكن است در طی چند دوز اول نیز رخ دهد. مواد دارای سمیت کبدی شامل استامینوفن، کربن تتراکلراید، بنزن ها، والپوریک اسید است.


علائم و نشانه ها:

هپاتیت حاد:


ناخوشی


تهوع و استفراغ



اسهال یا یبوست


تب خفيف


ادرار تیره بخاطر تغییرات عملکرد کبدی يرقان در اثر مخاطره کبدی


تندرنس در یک چهارم فوقانی راست شکم


هپاتومگالی


آرتریت


گلومرولونفریت


هپاتیت مزمن:



بدون علامت همراه با بالا رفتن آنزیم های کبدی


علائم مشابه هپاتیت حاد



سیروز در اثر اختلال عملکرد کبدی



آسیت در اثر کاهش عملکرد کبدی


افزایش هیپرتانسيون پورت


خونریزی از واریس مری


انسفالوپاتی ناشی از اختلال عملکرد کبدی


خونریزی ناشی از اختلالات انعقادی،


بزرگی طحال


 

تفسیر نتایج تست ها:


بالا رفتن سطح AST


بالا رفتن سطح ALT


 

سطح WBC طبیعی یا کم است


 بیوپسی کبد نشانگر نکروز سلول های کبدی است.


تجزیه ادرار نشانگر وجود پروتئین و بیلی روبین در ادرار است.



درمان:


پرهیز از داروهایی که در کبد متابولیزه می شوند.


اجتناب از مصرف الكل


قطع یا حذف عامل ایجاد کننده اگر هپاتیت ناشی از مواد و توکسین است


هیدراسیون وریدی در صورت استفراغ در طی هپاتیت حاد



تشویق به فعالیت در حد تحمل



رژیم غذایی پر کالری، معمولا صبحانه بهتر از وعده های دیگر تحمل می شود.



تجویز اینترفرون یا لاميوودين در هپاتیت B مزمن


تجویز اینترفرون یا ریباویرین در هپاتیت C


تجویز پردنیزون در هپاتیت اتوایمیون



پیوند کبد


 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × 4 =